اَبَر کوهنورد من

داشتن یک الگو تو زندگی خیلی وقتا می تونه کمکت کنه تا بتونی راهی که رفته رو ببینی.

گاهی این الگو اینقدر بهت نزدیکه که تاثیرهای زیادی روی شخصیت، تفکر ،رفتار و حتی گفتارت می گذاره.

کسی که هیبت اعجاز انگیزش چه در رفتار و چه گفتار، تو رو وادار می کرد که روش خیلی حساب کنی.

کسی که وقتی که خودت رو شناختی ، دیدی که همیشه کنارته، حس کردی که یه تکیه گاه داری.

کسی که می اومد دستت رو می گرفت،راهنماییت می کرد،راه رو بهت نشون می داد.

سرت داد می کشید.دعوات می کرد ،بعدش می اومد از تو دلت در می آورد.کسی که باهات کشتی می گرفت.سر به سرت می گذاشت،باهات شوخی می کرد.

کسی که راه و رسم زندگی رو واست تشریح و ترسیم می کرد و می کنه.از نامردی های روز و روزگار میگه.از تلخی ها و شیرینی ها میگه.از غم ها و شادی ها میگه.از پیروزی ها و شکست ها.

نقاشی هایی که خودش با ذوق زیباش کشیده بود و عکسی که از دهانه پر خاطره ترین غار زندگی ات - غار یخ مراد - روی دیوار نصب کرده بود همیشه تو ذهن و یادته.

کسی که قدش اینقدر بلند هست که تو دوران کودکی ات هر وقت بهش نگاه می کردی و با هم بودید می گفتی: وای عجب قد بلندی داره.انگار واسه ات از همه قد بلندتر بود.

وقتی که با هم بودید از خیلی چیزها برات حرف می زد و تو رو مجذوب خودش می کرد.از خاطراتش، از دوران کودکی اش، از شیطنت هاش.از گلاب دره و تختی وزیری، از عموی بزرگش و همینطور از بانوی موسیقی ایران و کارهای بزرگی که برای موسیقی ایران کرده اند.

از خاطراتش با طبیعت ، از صعود ها و فرود هاش.

-          وا............ی

-          صعود ها و فرودها؟

-          مگه اون هم آره؟

خب معلومه که آره.خیلی هم آره.از خیلی ها هم خیلی آره.

کسی که اولین بار تو رو برد کوه.کسی که یه جورایی شاید به واسطه اون جوانه های زندگی با طبیعت تو وجودت رشد کرد.

کسی که اَبَر کوهنورد توئه و حاضر نیستی با هیچکی عوضش کنی.

کسی که اگه بخوای تو ذهنت هیبتش رو تجسم کنی میشه یکی مثل این عکس:

همیشه بر فراز اَبَر کوهنورد(عکس از حسن نجاریان)

اما...

 

اما وقتی می بینی که تنها راه ارتباطی ات شده تلفن،کلی غصه ات میشه.

ولی...

ولی هیچ وقت اجازه ندادی به خودت اجازه نمی دی که فاصله های جغرافیایی، دلیلی بشه واسه داشتن فاصله دلی و حسی.

حالا وقتی که تلفنی حال همدیگه رو جویا میشید یه جورایی حرفاتون می کشه به کوه و کوهنوردی و بعد از کلی دعوا که:

 -- پسر جان تو هیچ معلوم هست کجایی؟؟؟ هر وقت زنگ می زنم نیستی که!!! بسه دیگه...

نصیحت ها شروع میشه.اخر نصیحت هاش ازش می پرسی: راستی، کفش دوپوش مارک ... اونجا چنده؟

 

خنده اش می گیره و به شوخی بهت میگه ای وروجک.این همه صغرا کبرا چیدم واسه تو. و شروع می کنه به گفتن خاطرات خودش.از دماوند و سهند و سبلان و الوند و دنا و ............. آزاد کوه.] وا........ی آزاد کوه. این آزاده ترین کوه. یاد اولین باری می افتی که با هم رفته بودید آزاد کوه.[

 

خودش هم می دونه که نمی شه روزهای تعطیل، کوه تعطیل شد.آخه عشق خودش هم هست.حتی یه بار هم خودش گفت که: می دونم نمی شه کوه هم نرفت.اما خب چه میشه کرد....

 

آخیش.یه آهی باید بکشی از ته دل و فقط مرور کنی خاطرات با هم بودنتون رو.

یهو همه خاطراتی که با هم دارید داره از جلوی چشمات رد میشه.مثل یه سریال به اندازه کل دوران زندگی ات.

حالا ...

 

امروز یعنی 20 آذر یا همون 11 دسامبر روز خاصیه. روزی که دوتا مناسبت زیبا به هم گره خورده اند.

 

هفتادمین سالروز تولد اَبَر کوهنوردت با روز جهانی کوهستان.

 

آره امروز روز تولد دایی اته،روز تولد بهترین و مهربون ترین دایی دنیا.روز تولد کسی که همه عکس های زندگی ات رو به یاد اون گرفتی، به امید اینکه یه روز دیگه کنار هم با همه اعضای خانواده دور هم جمع بشید و اون عکس ها رو مرور کنید.روزی که یه بار دیگه همه با هم جمع بشید زیر کرسی و با هم دیگه کارتون ببینید.گرامافون رو راه بندازید و صفحه های قدیمی رو گوش بدید..

 

حمومک مورچه داره بشینو پاشو ...

غروبها که میشه روشن چراغها،میان از مدرسه خونه کلاغها ...

آقا وزیری، دایی مهربون و دوست داشتنی من٬امیدوارم همیشه شادباشی.بهترین آرزوها رو برات دارم.

 

زبان و قلم منِ کوچکترین٬ جلوی تو بهترین کم میاره.همیشه به یادت هستم.

این منِ من ، کوه ، تنهایی از وقتی که رفتی اونور دنیا تنها شد.اما همیشه و همیشه خاطرات سبزت پیشم به یادگار می مونه و آرزو می کنم همیشه در کنار من باشی.

 

49.gif

49.gif49.gif

49.gif49.gif49.gif

49.gif49.gif49.gif49.gif

49.gif49.gif49.gif49.gif49.gif

49.gif تولدت مبارک اَبَر کوهنورد 49.gif

/ 25 نظر / 25 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حامد...(من ٬ کوه ٬ تنهايی)

و اما آدمی عزيز:شما از قلم نيوفتاديد ها.می خواستم اختصاصی براتون بنويسم.چون واقعا تو اين مدت نسبت به من محبت داشتيد و داريد. ازتون ممنونم.يه قولی بهتون می تونم بدم.اونم اينه که اگه داييم اومد ايران تو جشن ورودش شما رو هم دعوت کنم.(دل بقيه بسوزه)

human being

Thank you so much for letting me see, through your eyes, one aspect of the multi-dimensional truth of this world. You saved me from simplemindedness.0

ستوده

حامد جان اومدم تبریک شب چله رو بگم خوش باشی

حسينعلی قربانت بشم

سلام دوست تولد دائيتون مبارک دقائقی رو تووبلاگ شما مونديم کاش ميشد هميشه اينجا ميموندیم خدانگهدار همون سلام عليکم

خاکسار

سلام بر حامد عزيز يلدا شما مبارک باد

خاکسار

حامد جان يک خبری از علی داغلار بگير مارا هم خبر کن با تشکر

محمد

مطلبت را چنان زيبا و از دل بر آمده يافتم که بر دلم نشست لذا جايی برای گله گذاری نمی بينم.

حامد(من ٬ کوه ٬ تنهايی)

به محمد(والی نژاد) :ديدی دکتر٬يادم رفت جواب کامنتت رو بدم.تقصير خودته خب.و اما... Everything that can see,are not things that they seem!!!!!....ok?get it? به ستوده:يلدای تو هم مبارک ستوده جان.اصلا يلدای همه مبارک. به آدمی:me?really?You are kiding me به حسينعلی:سلام دوست.ممنون.نظر لطفتونه.اما موندن اينجا٬گفتن از تنهايی هاست...تنهايی هم که ... به خاکسار:يلدای شما هم مبارک.اين علی داغلار هم که .....اگه پيداش کرديد سلام منو هم برسونديد. به محمد(همولايتی):گله ای نيست از چرخ فلک٬من چه کنم؟گله هاتونو هم خواستيد رو ديوار تنهايی ها بنويسيد همولايتی...... . . . برای همه: جشن يلدا يادگار نياکان پاکدل ما ٬نشانه عظمت ايران ما٬بر فرزندان کورش بزرگ شاد باش باد. شاد زی٬ مهرتان افزون باد.

مهدی سهيل فريد

سلام رئيس آقا چرار اين تيمت را خوب حمايت نمی کنی؟ وب لاگ گروه لنگ می زنه و...دوست دارم رئيس باحال