سالی كه گذشت، سالی كه می آید

سال 85  هم با تمام خوبی ها و بدی هاش داره یواش یواش تموم می شه .بله یك سال دیگه هم گذشت.به همین زودی.به قول معروف " تا چشم بر هم زنی خوردت".

تو این یك سال كارهای جدید كردیم، تجربه های جدید بدست آوردیم ، از تجربه های دیگران استفاده كردیم.دوستای جدید پیدا كردیم،دوستی هامون رو محكم تر كردیم و شاید هم دوستای قدیمی رو از دست دادیم. 02.gif

85 گذشت و گذشت تا رسیدیم به اینجا.به جایی كه می تونیم خودمونو، كارهامونو، تغیراتمونو واسه خودمون ارزیابی كنیم.خودمونو به نقد بكشیم(البته از نوع سفید یعنی بررسی ایرادها،مزایا و ارئه راه حل و پیشنهاد برای بهتر شدن اوضاع). و در نهایت ببینیم چقدر به اون چیزایی كه می خواستیم و به هدفهامون رسیدیم.چقدر كار مثبت انجام دادیم. و در نهایت نتیجه های این ارزیابی رو برای سال جدید استفاده كنیم.

نقاط ضعف رو اصلاح و نقاط قوت رو تقویت كنیم.

امسالی كه گذشت برای من هم پر بود از اتفاق های تلخ و شیرین. چه تو زندگی چه تو كوهنوردی.

امّا....

قصد داشتم با برنامه ریزی بهتر از سال گذشته كار كنم ، كوه برم ولی خوب اتفاقی كه برای زانوم افتاد(الان دیگه فراموشش كردم)، اجازه نداد به اون چیزایی كه می خواستم برسم.ولی بیكار هم نبودم، در كنار گروه بودم كارهای جدیدی رو شروع كردم مثل وبلاگ گروه ،آشنایی با دوستان جدید و...

تو زندگی خصوصی هم به موفقیتهایی رسیدم مثل ادامه دادن یادگیری زبان در حد IELTS راه اندازی مجدد وبلاگ خودم، و بقیه چیزا كه دیگه خیلی خصوصیه(نپرسین كه نمی گم... 15.gif). 

اما هدف از نگارش این مطلب:

درسته كه سال 85 داره تموم میشه و وسیله هاشون ریخته تو كوله چند صد لیتری و داره میره،امّا مگه میشه به همین راحتی بگزاریم بره؟!

85 عزیز هنوز كارِت داریم.فكر نكن فراموشت می كنیم.11.gif01.gif

می خوام 5 نفر رو دعوت كنم تا هر كدومشون 6 تا مطلب بنویسند.(5 رو از 85 برداشتم، 6 رو از 86)

حالا چی بنویسیم؟

3تا خاطره خوب و شیرین كه تو سال 85 برای هركی اتفاق افتاده و 3تا آرزو برای سال 86. هیچ محدودیتی هم برای نوشتن نیست.هركی وبلاگ داره تو وبلاگش، هركی نداره تو قسمت نظرات همین مطلب.

اول از خودم شروع می كنم: 

 

50.gif**************************50.gif

خاطره ها:

49.gifیكی از به یاد ماندنی ترین برنامه هایی كه تو سال 85 شركت كردم،برنامه رودخانه نوردی حمید شفقی بود.برنامه ای كه اون رو با چند نفر از دوستای خوبم به نامهای: حمید، امیرحسن،شهین خانم(همسر امیر حسن)،محمود،آقا داریوش،وحید و مهدی اجرا كردیم.البته حمیدرضا و همسرش مریم خانم هم در كنار تیم بودند.وای كه چه لذتی داشت.یك برنامه خاص كه می تونم بگم نه تنها تو ایران، بلكه تو جهان اولین بار بود كه اجرا میشد.

كجا؟ تو سفیدرود از پای سد منجیل تا رودبار. با چی؟ با یه قایق دست ساز از بطری های خالی نوشابه و یه تویوپ.اینجوری میشه كه اسم قایقمون میشه "توربین".یه تجربه جدید و ناشناخته، یه كار اساسی و یه هیجان فوق العاده. خنده ها و نگاه های عابران جاده رو فراموش نمی كنم، و دستهایی كه برایمون تكون می دادند .(كلیك كن گزارش رو بخون، عكس ها رو ببین،حالشو ببر)

49.gifهم دل، هم گام، هم نفس

گفتنی هم باشه از این برنامه باید گفت.

چون این برنامه 2 تا اتفاق و خاطره خوب برای من داشت.

49.gifیكی اینكه: تو این برنامه دوستان جدیدی از نقاط مختلف ایران پیدا كردم. همه هم دل، هم گام و هم نفس دور هم جمع شده بودیم كه نه تنها یك روز خوب و به یاد موندنی رو برای هم رقم بزنیم، بلكه سنگ بنای كاری رو بگذاریم برای هم دل شدن، هم گام شدن و هم نفس شدن.

49.gifدوم اینكه: شروع مجددی بود برای من بعد از 10 ماه دوری از كوه(عشق من) و كوهنوردی.تو این 10 ماه وقتی دوستام میرفتند كوه، همش می گفتم ای كاش من هم می تونستم باهاشون برم. وقتی پشتیبان برنامه هاشون می شدم خودم رو تو دنیای مجازی فكرم در كنار اونها می دیدم. با اونها برف كوبی می كردم، تراورس می كردم،چادر می زدم، سرود ای ایران رو روی قله می خوندم.

امّا تو این برنامه دیگه خودم بودم و كوه و خوشحالی از صعود.

  31.gif**************************31.gif

آرزوها:

49.gif اول از همه برای پیروزی، تندرستی و دلخوشی همه آرزو می كنم.اول برای پدر و مادرم،بعد برای خانواده دایی عزیزم كه در آلمان زندگی می كنند و همینطور برای همه كسانی كه می شناسمشون یا نمی شناسمشون.امیدوارم سال جدید پر از لبخند و شادكامی باشه برای همه.

49.gif امیدوارم همه با برنامه ریزی و تلاشی كه می كنیم به اهداف كوتاه مدت و بلند مدت خودمون برسیم.

49.gif آرزو می كنم تو سال جدید زانوهام با من همراهی كنند تا بتونم به تمرینهام ادامه بدم.برای همین یك هدف هم می گذارم: دماوند.امیدوارم امسال بتونم صعود مخروطی ترین قله جهان رو تجربه كنم.(بعدش هم علم كوه 08.gif)

49.gif **************************49.gif

در آخر از:

50.gif عموی خوبم، عمو نادر؛

50.gif بهنام از دوستان نیك؛

50.gif حمید شفقی ، دوست پر انرژی و پرنشاط؛

50.gif فرشید ابن داوود ، طنز نویس جنجالی؛

50.gif آنای آناپورنا،

دعوت می كنم تا سالی كه گذشت، سالی كه می آید رو ادامه بدهند.

دوستانی هم كه علاقمند هستند تو قسمت نظرات بنویسند(بی دعوت).

49.gif

پیروز و پایدار

سرخوش و خوش دل باشید

/ 16 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
همنورد

آقا حامد بدو بیا که اومدم راستی این دوستت...حمید شفقی رو میگم، آشنان میزنه

بهنام

هااااااااااااااا منم راه دادن........

نوشين

سلام!سال ۸۵ برای من عالی بود خوب خيلی چيزها يادگرفتم که تا امسال نمی دانستم !شکر موفق باشی!

آنا

سلام حامد. اميدوارم در سال جديد مصمم تر و قوی تر به تلاشت ادامه بدی. موفقيت تو آرزوی ما هم هست. هر جا هستی شاد باشی. عيدت هم مبارک.

حامد

به ری را:وزن مطلب شما رو نمی دونم چند کیلو هست ولی این یکی فکر کنم سنگین باشه.همونطور که براتون کامنت گذاشتم زودتر از اینها می خواستم این مطلب رو بگذارم ولی چون سرم شلوغ بود نشد که بشه. به برج سینا: حق... واژه ایست بس گران.خودمونیم چه راحت میشه حق رو قسمت کرد.(حق داریم حق...) به نقطه:اما نقطه... به من گفتی نازنین هیچی نگفتم. به خودت گفتی پر رو بازم هیچی نگفتم.سرت به کار خودت باشه دیگه.شنیدی که خ ص و ص ی ه.اگه بگم که دیگه عمومی میشه. به فرشید:تلاش چیز خوبیه.گرفتاری اما نه.پس تلاش کن از گرفتاری بیای بیرون. به عمو نادر:بنده نوازی کردید و منت بر سر من نهادی و نوشتی.به امید اینکه از نظرات شما بتونم بیشتر بهره مند بشم.چه اینجا چه در زندگی.بقیه دوستان یاد بگیرند.ببینید چه عموی خوبی دارم.زودتر از همه وبلاگ نویسای فعال نوشت.تازه دلتون بسوزه.عموی شما که نیست(خداييش عمو اين همه ازت تعريف كردم عيدی من امسال بايد از بقيه همچين تپل تر باشه ها) به عشق در کوه:خوش اومدید.ممنون از لطفتون.ولی به نظر من عشق در کوهستان بايد جالبتر باشه.وااااااااااای کی میره این همه راهو؟؟؟؟؟) به همنورد:آقا دویدیم و دویدیم به فانوس کوه

k2

سلام آقا حامد عزيز آره راستي راستي ۸۵ داره ميره و ما رو با خاطره هايي به اندازه يك سال تنها مي ذاره . به روال آخرهاي هر سال داريم آرزوها و برنامه هامون رو واسه سال نو سال آينده سال ۸۶ رديف مي كنيم ( و ظاهرا داريم قول ميديم كه در سال جديد بچه هاي بهتري باشيم ) . مثل شب هاي امتحان كه فقط با نگاه كردن به حجم جزوه ها و كتابهاي نخونده نا اميدانه به خودمون مي گفتيم : اگه فقط و فقط روزي يه ساعت . . . فقط يك ساعت و نه بيشتر درس خونده بودم حال معدلم ۱۸ بود . ترم آينده جبران ميكنم . حاليش مي كنم و . . . و اين برنامه ها و تصميمات آخر هر ترم و شب امتحان همه ترم ها و همه سالها ادامه داشت . چه شب هايي راستي راستي يادشون بخي

عسل ( عشق در کوهستان )

سلام حامد جان . حرف در گوشی نداريما چرا اجازه ندم انا لينکم کنه ؟ سوال بعدی هم اينکه مگه فرشيد داوودی کیه که باید حواسم بهش باشه ؟ ممنون از حضورت عزيزم . سال خوبی داشته باشی . بای بای ...

حا مد يغمايی

باسلام سال نو را به شما دوست گرامي تبريك عرض ميكنم و آرزومندم سال خوب و پرباري را پيش رو داشته باشيد. موفق و پايدار باشيد

رضا

سال نو مبارک!گروه کوهنوردی کارون سالی خوب و همراه با سلامتی و موفقيت و سرافرازی برای شما ارزو ميکنه!!!

آنا

چی چی شد . ؟؟؟ حامد تو به اين عشق در کوهستان چی گفته بودی؟ ها؟