حامد حصاری
تماس با من
نمایه نگارنده
نویسنده (های) وبلاگ حامد حصاری
گذشته های بایگانی شده
      من ، کوه ، تنهايی (دیده ها و ندیده ها،گفته ها و نگفته های تنهایی با کوه ،در کوه...)
اَبَر کوهنورد من نویسنده: حامد حصاری - سه‌شنبه ٢٠ آذر ۱۳۸٦

داشتن یک الگو تو زندگی خیلی وقتا می تونه کمکت کنه تا بتونی راهی که رفته رو ببینی.

گاهی این الگو اینقدر بهت نزدیکه که تاثیرهای زیادی روی شخصیت، تفکر ،رفتار و حتی گفتارت می گذاره.

کسی که هیبت اعجاز انگیزش چه در رفتار و چه گفتار، تو رو وادار می کرد که روش خیلی حساب کنی.

کسی که وقتی که خودت رو شناختی ، دیدی که همیشه کنارته، حس کردی که یه تکیه گاه داری.

کسی که می اومد دستت رو می گرفت،راهنماییت می کرد،راه رو بهت نشون می داد.

سرت داد می کشید.دعوات می کرد ،بعدش می اومد از تو دلت در می آورد.کسی که باهات کشتی می گرفت.سر به سرت می گذاشت،باهات شوخی می کرد.

کسی که راه و رسم زندگی رو واست تشریح و ترسیم می کرد و می کنه.از نامردی های روز و روزگار میگه.از تلخی ها و شیرینی ها میگه.از غم ها و شادی ها میگه.از پیروزی ها و شکست ها.

نقاشی هایی که خودش با ذوق زیباش کشیده بود و عکسی که از دهانه پر خاطره ترین غار زندگی ات - غار یخ مراد - روی دیوار نصب کرده بود همیشه تو ذهن و یادته.

کسی که قدش اینقدر بلند هست که تو دوران کودکی ات هر وقت بهش نگاه می کردی و با هم بودید می گفتی: وای عجب قد بلندی داره.انگار واسه ات از همه قد بلندتر بود.

وقتی که با هم بودید از خیلی چیزها برات حرف می زد و تو رو مجذوب خودش می کرد.از خاطراتش، از دوران کودکی اش، از شیطنت هاش.از گلاب دره و تختی وزیری، از عموی بزرگش و همینطور از بانوی موسیقی ایران و کارهای بزرگی که برای موسیقی ایران کرده اند.

از خاطراتش با طبیعت ، از صعود ها و فرود هاش.

-          وا............ی

-          صعود ها و فرودها؟

-          مگه اون هم آره؟

خب معلومه که آره.خیلی هم آره.از خیلی ها هم خیلی آره.

کسی که اولین بار تو رو برد کوه.کسی که یه جورایی شاید به واسطه اون جوانه های زندگی با طبیعت تو وجودت رشد کرد.

کسی که اَبَر کوهنورد توئه و حاضر نیستی با هیچکی عوضش کنی.

کسی که اگه بخوای تو ذهنت هیبتش رو تجسم کنی میشه یکی مثل این عکس:

همیشه بر فراز اَبَر کوهنورد(عکس از حسن نجاریان)

اما...

 

اما وقتی می بینی که تنها راه ارتباطی ات شده تلفن،کلی غصه ات میشه.

ولی...

ولی هیچ وقت اجازه ندادی به خودت اجازه نمی دی که فاصله های جغرافیایی، دلیلی بشه واسه داشتن فاصله دلی و حسی.

حالا وقتی که تلفنی حال همدیگه رو جویا میشید یه جورایی حرفاتون می کشه به کوه و کوهنوردی و بعد از کلی دعوا که:

 -- پسر جان تو هیچ معلوم هست کجایی؟؟؟ هر وقت زنگ می زنم نیستی که!!! بسه دیگه...

نصیحت ها شروع میشه.اخر نصیحت هاش ازش می پرسی: راستی، کفش دوپوش مارک ... اونجا چنده؟

 

خنده اش می گیره و به شوخی بهت میگه ای وروجک.این همه صغرا کبرا چیدم واسه تو. و شروع می کنه به گفتن خاطرات خودش.از دماوند و سهند و سبلان و الوند و دنا و ............. آزاد کوه.] وا........ی آزاد کوه. این آزاده ترین کوه.  یاد اولین باری می افتی که با هم رفته بودید آزاد کوه.[

 

خودش هم می دونه که نمی شه روزهای تعطیل، کوه تعطیل شد.آخه عشق خودش هم هست.حتی یه بار هم خودش گفت که: می دونم نمی شه کوه هم نرفت.اما خب چه میشه کرد....

 

آخیش.یه آهی باید بکشی از ته دل و فقط مرور کنی خاطرات با هم بودنتون رو.

یهو همه خاطراتی که با هم دارید داره از جلوی چشمات رد میشه.مثل یه سریال به اندازه کل دوران زندگی ات.

حالا ...

 

امروز یعنی 20 آذر یا همون 11 دسامبر روز خاصیه. روزی که دوتا مناسبت زیبا به هم گره خورده اند.

 

هفتادمین سالروز تولد اَبَر کوهنوردت با روز جهانی کوهستان.

 

آره امروز روز تولد دایی اته،روز تولد بهترین و مهربون ترین دایی دنیا.روز تولد کسی که همه عکس های زندگی ات رو به یاد اون گرفتی، به امید اینکه یه روز دیگه کنار هم با همه اعضای خانواده دور هم جمع بشید و اون عکس ها رو مرور کنید.روزی که یه بار دیگه همه با هم جمع بشید زیر کرسی و با هم دیگه کارتون ببینید.گرامافون رو راه بندازید و صفحه های قدیمی رو گوش بدید..

 

حمومک مورچه داره بشینو پاشو ...

غروبها که میشه روشن چراغها،میان از مدرسه خونه کلاغها ...

آقا وزیری، دایی مهربون و دوست داشتنی من٬امیدوارم همیشه شادباشی.بهترین آرزوها رو برات دارم.

 

زبان و قلم منِ کوچکترین٬ جلوی تو بهترین کم میاره.همیشه به یادت هستم.

این منِ من ، کوه ، تنهایی از وقتی که رفتی اونور دنیا تنها شد.اما همیشه و همیشه خاطرات سبزت پیشم به یادگار می مونه و آرزو می کنم همیشه در کنار من باشی.

 

 تولدت مبارک اَبَر کوهنورد

  نظرات ()
Share
مطالب اخیر گزارش برنامه صعود به قلّـه دماوند ، بام ایران دلتنگی با : "من ، کوه ، تنهایی" و "شما" و اما عشق ... یار دبستانی من ای روزگار ... !! یادواره !!! درباره خبر انتصاب هادی صابری + پیام شادباش هادی صابری، دبیر جدید فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ایران برای سالگرد علی رئیس دانا سنگ نویسی در کوهستان به چه قیمت...!؟
کلمات کلیدی وبلاگ ویژه ها (٢٦) ذهن زیبا (۱٩) این طرف - آن طرف (۱٦) من ، کوه (۱٤) کوه نوشته (۱٢) روزانه (٧) بدون شرح (٦) کوه عکس (٦) زیر ذره بین (٥) یاد گرفتنی ها (٥) جشن های ایرانی (٥) شاعرانه (٤) کوه شعر (٤) یاد ها (٤) طبیعت زخمی (۳) درد جشنواره (۱)
دوستان من گروه کوهنوردی هفت خوان کرج فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی ایران هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان تهران ‌Black Rock spedizione2004 garinmount آرام كوه از دماوند تا علم كوه از کی ستاره از زمین می رود به آسمان آزادكوه آزادکوه آناپورنا آوازهای كوه آوای کوه با هم همسفر شویم باشگاه سنگنوردی(بولدرینگ) آراماز بالا تر از ۴۰۰۰متر برج سينا! بيستون بی هیچ ترسی از جاذبه زمین پزشکی کوهستان جای رسیدن جایی نزدیک آسمان چنگ الماس حرف خودم.... خاک خوب داستان کوه داغلار دختر آسمان دوست داران طبيعت:تاریانا رازکوه ریشه در آسمان... سر پهنه گی سرخ كوه سنگنوردی صخره های آزاد فانوس علم كوه غزال کوهستان فانوس فانوس کوه کلاغ ها... كــُــــــــلاهـه كوله بار كوه کوه انتظار خدا کوه قاف کـوه نوشت کوه نیوز کوهستان کوهنورد کوهنوردی(اشترانکوه) کوهنوردی، نشان زندگی کوهنوردی،سنگ نوردی،دوچرخه سواری برای صلح گروه سنگنوردان جوان كرج گزارشات صعودبه قلل ودیواره های مرتفع لوتسه نجواهای پاییزی نقاش كوهنورد هيچ و پوچ واگویه هایم وبلاگ چال وبلاگ علی اصغری یادداشتهای كوه یادداشتهای يک کوهنورد یک قدم مانده به ... Mountain Weather Forecast گروه کوهنوردی شقایق کرج خانه کوهنوردان کرج گروه کوهنوردی کاهار کرج گروه کوهنوردی هامون قله های مه گرفته... شیپورچی آیاز کوهنوردان ایرانی ورجین دیواره بلند و انگشتان سرمازده کماندار زندگی در کوهستان
لینکستان دوستان غیر کوهنورد