روز چهارشنبه 16 مرداد 1387 ساعت 12:30 به همراه دوستانی از گروه کوهنوردی هفت خوان کرج ، جهت صعود به قله دماوند ، کرج را ترک می نماییم.هدف، صعود از جبهه شمال شرقی و از روستای گزانه است.که مسیر دسترسی به این روستا جاده امامزاده هاشم ، گزنک به سمت لاریجان و روستای گزانه می باشد.
با برنامه ریزی های خوب همنوردمان آقای رحیم قره داغی که سرپرستی این برنامه را به عهده داشتند ، نهار را در جاده خورده و ساعت 16.00 به روستای گزانه می رسیم.
قبل از حرکت بطری های آب را پر کرده و ساعت 16:30بعد از حمل بارها توسط یک قاطر مسیر خود را که آغاز می کنیم.مسیر راه پاکوبی است که از بالای روستا به سمت دره امتداد پیدا ما کند.در مسیر صدای آب رودخانه به گوش می رسد.نام این رود خانه ، " تلخ رود " است.سرچشمه این رودخانه حاصل از ذوب شدن یخ های دره یخار می باشد.با کمی پیمایش به رودخانه می رسیم.باید از رودخانه عبور کرد و مسیر پاکوب را ادامه داد.آفتاب تابش خود را از ما دریغ نمی نماید.تپه گوگردی دماوند و بخاری گوگردی که از آن بیرون می آید نشان از زنده بودن آن است.
ساعت 20.30 است و صدای گله گوسفندان و بزها خبر از رسیدن به گوسفندسرای پهن چشمه می دهد. " پَهن چشمه " در دشت وسیعی در ارتفاع 2744 قرار دارد و چشمه آب بسیار مناسبی دارد.کوله ها را از قاطر پایین آورده و بعد از برپایی کمپ در کنار چادر چوپانان به مرتب کردن وسایل و استراحت کردن مشغول می شویم.شب پر از آرامش دماوند را با صرف شام و گفتن و شنیدن خاطرات صعودهای دوستان سپری می کنیم.
صبح روز پنجشنبه 17 مرداد ساعت 5:00 بامداد بیدار باش اعلام می شود و بعد از جمع آوری کمپ ، برداشتن آب و بستن کوله ها راهی مسیر می شویم.تا قبل از رسیدن به پناهگاه " تخت فریدون " می بایست مسیری نسبتاً دشوار تا " برج های منار " را بپیماییم.همچنین در کل مسیر تا پناهگاه فقط یک چشمه آب به نام "شیر فتان" وجود دارد که قابل استفاده نمی باشد.
مسیر از روی یال پرشیب به سمت غرب و گاهی به سمت شمال است.لذا قبل از رسیدن به منار و حدود ساعت 8:30 در ارتفاع 3600متری جهت صرف صبحانه توقف می کنیم.بعد از صبحانه راهی مسیر می شویم.مسیر صعود به واسطه شیب تند آن دشوار می شود.به همین دلیل در دو کرده با زیگزاگ های بلند حرکت می کنیم.
در ارتفاع 3900 متری و در محلی که پوشیده از سنگ های زردو گوگردی است به سمت غرب تراورس می کنیم.با زحمت زیاد و با کوله های سنگین ، بعد از طی مسیر به مناره ها که 3 برج سنگی بلند است می رسیم.باید از کنار دیوار سنگی مناره ها ارتفاع بگیریم و بر روی گرده ای که به سمت غرب ادامه دارد بیفتیم.همچنان ارتفاع گرفته و با استراحت های کوتاه به راه خود ادامه می دهیم.در این منطقه دره یخار کاملاً در دیدرس ماست و تپه گوگردی همچنان فعالیت می کند.بعد از پیمودن این مسیر دشوار و در نهایت ساعت 13:00 به پناهگاه تخت فریدون در ارتفاع 4400 متری می رسیم.
این پناهگاه سنگی در سال 1355توسط دانشجویان دانشکده فنی مهندسی دانشگاه تهران ساخته شده.بنابر تصمیم سرپرست گروه در کنار پناهگاه کمپ تیم را برپا می کنیم.بعد از کمی استراحت و برداشتن آب از چشمه های اطراف پناهگاه ، خود را برای هم هوایی آماده می کرده و تا ارتفاع 4700 متر بالا می رویم تا کمی از مسیر صعود را نیز بررسی کنیم.بعد از برگشتن به کمپ و آماده شدن برای شام و استراحت ، جلسه هماهنگی صعود همزمان با صرف شام برگزار شد.قرار بر این شد که ساعت 3:00 بامداد جهت صعود حرکت را آغاز نماییم.به همین جهت بعد از زود به خواب می رویم.
ساعت 3:00 بامداد جمعه 18 مرداد بیدار باش اعلام می شود و بعد از 30 دقیقه هر شش نفر تیم آماده اعزام می شویم.مسیر روی یال اصلی است.صعود در تاریکی و با نور هدلمپ و در سکوت آرامش بخش دماوند انرژی فراوانی به ما می دهد.کمی که ارتفاع گرفتیم به دستور آقا رحیم ، یکی از همنوردان که حال مساعدی نداشتند و علائم شروع ارتفاع زدگی داشتند به محل کمپ برگردانده می شود.
هرچه ارتفاع می گیریم هوا روشن تر و گرم تر می شود.در میانه های راه کمی استراحت کرده و با نوشیدن چای و نسکافه گرم و شیرین انرژی بیشتر گرفته و مسیر خود را ادامه می دهیم.
مسیر صعود بر روی یال مجاور دره یخار و در امتداد آن می باشد. حدود ساعت 7:00 به ارتفاع 5400 متری می رسیم.در این قسمت به یخچالی می رسیم که مسیر صعود قله از دو مسیر شمالی و شمال شرقی به هم می رسد. برف های یخچال کاملاً یخ زده و مشکلی جهت عبور نیست با تراورس به سمت شمال از یخچال عبور می کنیم.بعد از عبور از یخچال و نزدیک شده به قله گویی انرژی بیشتری گرفته و با قدم های استوار تر از قبل به سمت قله حرکت می کنیم.
من و آقا رحیم جلوتر از بقیه حرکت می کنیم و به دلیل سرعت کمتر دوستانی که عقب تر از ما هستند مجبور می شویم تا رسیدن آنها کمی توقف کنیم.بعد از رسیدن دوستان در نزدیکی های قله همه با هم و دست در دستان هم با آواز " ای ایران " نزدیک قله می شویم و در نهایت ساعت 8:30 موفق به گام نهادن بروی قله دماوند می شویم.صعود قله و پا گذاشتن بر بلندترین نقطه ایران حس شوق ، شکوه و استواری را در وجود تک تک اعضا بر می انگیزاند.مراسم با شکوه صعود قله را در کنار همدیگر برگزار می کنیم و به احترام بزرگان و درگذشتگان کوه و کوهنوردی یک دقیقه سکوت می کنیم.
بعد از گرفتن عکس های یادگاری از همان مسیر صعود به سمت پناهگاه حرکت می کنیم.در مسیر برگشت و در کاسه دهانه آتشفشانی قله به سراغ آقا رضا که چندین هفته است روی قله خلوت کرده می رویم.
آقا رضا از کوهنوردان اهل ورامین است که سابقه شب مانی های طولانی بر روی قله دماوند دارد.که در سال 1386 به مدت تقریباً یک ماه بر روی قله شب مانی کرده بود و امسال نیز قصد اقامت طولانی تر و دو ماهه را دارد.وی در طول این مدت روزه سکوت می گیرد، و کوهنوردانی که قله را صعود می کند برای کمک به او برایش آب و غذا می گذارند.
چند دقیقه ای را با آقا رضا می مانیم و عکس یادگاری می گیریم.بعد از دادن مقداری آب و خرما و نان به آقا رضا از وی خداحافظی کرده و مسیر برگشت را پی می گیریم.
مسیر برگشت تا پناهگاه را حدود 2 ساعته می پیماییم و با سرعت به جمع کردن کمپ و وسایل مشغول می شویم و سپس راهی مسیر می شویم.آقا رحیم که تجربه بالایی در کوهنوردی و بخصوص صعود مسیرهای مختلف دماوند دارد مسیر برگشت را از روی یال شن اسکی زیر منار انتخاب می کند و از همانجا به سمت پَهن چشمه سرازیر می شویم و حدود ساعت 17:00 به چشمه می رسیم و نهار را در همینجا می خوریم.بعد از صرف نهار به سمت گزانه حرکت کرده و حدود ساعت 19:00 به گزانه می رسیم و به سمت کرج به راه می افتیم.
در پایان لازم می دانم چند نکته را بیان نمایم:
1- از آقای رحیم قره داغی ، سرپرست خوب این برنامه نهایت سپاسگزاری را دارم که توانستند با تجربه بالا ، صعود خوب وبدون مشکلی در مدت زمان بسیار خوب داشته باشیم.
2- آب و هوای دماوند در کل مدت برنامه بسیار خوب بود بطوریکه در روز صعود هیچ مشکلی از نظر سردی و یا بارش نداشتیم.
3-آب چشمه های اطراف پناهگاه به واسطه ذوب شدن برف ها و یخ ها جهت نوشیدن خیلی قابل اعتماد نیستند.لذا برای این منظور حتمن باید آن را تصفیه کرد.
4-پیشنهاد می شود بعد از صعود قله جهت برگشت حداقل یک روز استراحت در نظر گرفته شود تا فشار برگشت کل مسیر موجب آسیب جسمی نشود.
5-ارتفاع قله دماوند در بیشتر نقشه ها و نوشته ها 5671 متر بوده که طبق اعلام جدید به 5609 متر کاهش یافته است. ولی خود ما با GPS 5619 رو اندازه گرفتیم. منبع اعلام ارتفاع جدید قله دماوند .
نفرات تیم:
1-رحیم قره داغی ( سرپرست)
2-حامد حصاری
3-ولی صنعتی
4-داریوش طاهری
5-محمد خمسه
6-مهرداد عادلی
(نخندید!!!!.... 
)